ت ل خ مثل ع س ل
کس ندانست که منزلگه مقصود کجاست / اینقدر هست که بانگ ِ جرسی می آید
دلتنگی می آید و میماند و ماندگار میشود... شبنم بهار
که ترک بردارد
کاسه ِ
احساس ِ دلی
و
نیابی
بنــــــــــــــــد زن...
ش.ب
وای بر روزیکه به هر دلیل موجه و غیر موجه یک بودنت را نفی کنند و صفر شوی......
*خسته شدم از بس قضاوت راجع به گلشیفته خوندم...هموطن، هم خون،هم آیین، تویی که نواده گی کوروش و داریوش را به دوش میکشی و روزی هزار بار ایرانی بودنت را بر سر دیگران میکوبی و فخر میفروشی .... زود قضاوت نکن!!!!
اینهمه انرژی و خلاقیت و نبوغ را که در قضاوت دیگری به کار میبری برای اموختن بیشتر و زندگی بهتر خرج کن،ضرر نمیکنی...
یک روز در هر سال
برای تماشایش میروم
و باقی روزهایم را
وقت خاموش کردن آتشی میکنم
که زیر پوستم شعله میکشد!
"نزار قبانی"
می آیند و کنج دلت کز میکنند ، یکروز بهانه گیر میشوند و روز دگر لب به سکوت میبندند.
دلت نمی خواهد همنشین شان باشی...دلت
نمی خواهد نگاهشان کنی، چشمان دلتنگی را که میبینی آواری بر سرت خراب
میشود از خاطرات و شانه هایت خمیده میشود زیر سنگینی بار آن.
ولی
میدانی که حرمت مهمان واجب است و مهمانوازی بر هر کاری مقدم. پس چند روزی
کنارشان میمانی و پای حرفشان بساط پهن میکنی و گوش دل میدهی ، اشکی و حرفی و
سخنی.
با هم کتاب میخوانید و حکایتهای بوستان را ورق میزنید و حافظ هم
به نیکی یاد میکنید گاهی البته. میزبان که باشی باید اشکهایت پنهان کنی و
چشمانت براق که میهمان دلگیر نباشد از بودنش.
باید دندان بر جگر گذاری تا مدتی بگذرد و مهمان به قصد دلتنگی های بیشتر قصد رفتن کند به خانه ی دلی دیگر و میزبانی دیگر،
اینروزها میزبانها پیشی میگیرند و دلتنگی را به خانه هاشان دعوت میکنند و بیشتر از همیشه بساط بودنشان فراهم.
برچسبها: دلتنگی, مهمان, فال حافظ
| Design By : ParsSkin.com |
نشناخته ام دوست میدارم..
تو را به جای همه روزگارانی که
نزیسته ام دوست میدارم...
تو را به جای همه کسانی که
دوست نمیدارم ..دوست میدارم...
تو را برای خاطر دوست داشتن دوست میدارم..
....
اينجا دست نوشته هاي شبنم بهار را ميخوانيد...دلنوشته هايي بر آمده از دل...
